استوكلر چیست وکارایی آن در کشاورزی؟

Question

استوكلر چیست وکارایی آن درکشاورزی

مشاور تخصصی گیاه پزشکی
ثبت سفارشات محصولات و خدمات کشاورزی

حسین برخورداری · Answer

استوکلر چیست وکارایی آن درکشاورزی
تجارت یا نام های دیگر
ماده فعال استوکلر در انواع علف کش های تجاری یافت می شود. برخی از نام های تجاری محصولات حاوی استوکلر شامل Acenit ، Guardian ، Harness ، Relay ، Sacemid ، Surpass ، Top-Hand ، Trophy و Winner است ( 2 ، 3 ، 4 ). بیشتر فرمولاسیون ها به صورت کنسانتره های قابل املاح هستند.
وضعیت تنظیم کننده
Acetochlor دارای ثبت نام مشروط در ایالات متحده در مشارکت ثبت Acetochlor (ARP) متشکل از شرکت مونسانتو ، گروه کشاورزی و ZENECA Ag است. محصولات اگر تعداد زیادی از علف کش های ذرت جایگزین به میزان مشخصی کاهش نیافت ، ثبت نام امکان لغو خودکار را فراهم می کند. آلودگی آب های زیرزمینی نیز ممکن است زمینه لغو باشد. استوکلر به عنوان یک سموم دفع آفات محدود (RUP) با طبقه بندی سمیت I (بسیار سمی) در نظر گرفته می شود. برای محدودیت های محلی که ممکن است اعمال شود با مقررات خاص ایالت بررسی کنید. محصولات حاوی استوكلر باید برچسب خود را با علامت "Danger" نشان دهند ( 3 ).
مقدمه
از استوکلر برای کنترل بیشتر علف های سالانه و برخی از علف های هرز پهن برگ و آجیل زرد استفاده می شود. محصولات زراعی شامل کلم ، مرکبات ، قهوه ، ذرت (انواع) ، پنبه ، نخود سبز ، ذرت ، پیاز ، باغات ، بادام زمینی ، سیب زمینی ، کلزا ، سویا ، چغندرقند ، نیشکر ، آفتابگردان و تاکستان است. استوکلر از قبل از ظرافت استفاده می شود ، از پیش گیاه استفاده می شود و هنگامی که با نرخ توصیه شده استفاده می شود با اکثر سموم دفع آفات و کودهای مایع سازگار است. معمولاً 0.3-0.6 اینچ بارندگی در صورت بروز ظرف 7-10 روز محصول را فعال می کند ( 2 ، 3 ، 4 ، 7 ).
اثرات سم شناسی
سمیت حاد
مطالعات گزارش كردند كه LD50 خوراكی استكلر فنی هنگام تغذیه به موش ها از 1426 میلی گرم در كیلوگرم تا 2148 میلی گرم در كیلوگرم و استوكلر فرموله شده در موش های صحرایی نر تا 2953 میلی گرم در كیلوگرم گزارش شد. LD50 خوراکی برای محصول فرموله شده Harness در موشهای ماده 1700 میلی گرم بر کیلوگرم گزارش شد ، در حالی که LD50 پوستی بیش از 5000 میلی گرم در کیلوگرم بود ( 2 ، 3 ، 4 ، 5 ، 7 ). استوکلر در اثر بلع متوسط ​​سمی محسوب می شود ( 5 ).

استنشاق LC50 در موش های در معرض استوکلر بیشتر از 3/85 میلی گرم در لیتر ، عملا غیر سمی بود ( 2 ، 7 ).

LD50 حاد خوراکی استوکلر فنی هنگام تجویز بلدرچین گیاه بابوت 1260 میلی گرم در کیلوگرم بود ( 2 ، 7 ).

در یک مطالعه انجام شده بر روی خرگوشهایی که در معرض استئوکلر فنی و محصول فرموله شده Harness (7.5 پوند / گالن EC) قرار گرفتند ، سمیت برای پوست ، چشم و خطر احتمالی از طریق استنشاق مورد آزمایش قرار گرفت. خرگوشهایی که در معرض استوکلر فنی قرار داشتند ، LD50 پوستی بیش از 4166 میلی گرم در کیلوگرم داشتند ، یک طبقه بندی تحریک چشم "عملا غیر تحریک کننده" و یک طبقه بندی تحریک پوستی "عملا غیر تحریک کننده" بودند. خرگوشهای در معرض مهاربند دارای LD50 پوستی 3667 میلی گرم بر کیلوگرم ، طبقه بندی تحریک چشم "متوسط ​​تحریک کننده" و طبقه بندی تحریک پوستی "عملی غیر تحریک کننده" بودند ( 2 ، 7 ).

داده های سم شناسی حاد ارائه شده به EPA ، استوكلر فنی را در دسته سمیت II برای سوزش چشم ، سمیت رده III برای استنشاق حاد دهانی ، پوستی حاد و حاد قرار می دهد. استوکلر فنی برای تحریک اولیه پوست در رده سمی IV قرار دارد و به عنوان یک حساس کننده پوست شناخته می شود ( 4 ، 6 ).
سمیت مزمن
یک مطالعه 3 ماهه تغذیه ارائه شده توسط مونسانتو با موشهایی که از دوزهای 0 ، 40 ، 100 و 300 میلی گرم در کیلوگرم در روز تغذیه می کردند ، منجر به عدم مشاهده میزان اثر (NOEL) 40 میلی گرم در کیلوگرم در روز بر اساس از دست دادن شد. از وزن بدن و کاهش مصرف غذا در 100 میلی گرم در کیلوگرم در روز ( 6 ).

یک مطالعه پوستی 3 هفته ای ارائه شده توسط ZENECA با موش هایی که از دوزهای 0.1 ، 1.0 ، 10 یا 100 میلی گرم در کیلوگرم در روز تغذیه می کنند ، باعث تحریک پوستی حداقل تا خفیف پس از 21 روز می شود. علائم سمیت سیستمیک در هیچ سطحی مشخص نبود. دوزهای بالاتر به دلیل سمیت شدید پوستی در دوزهای بالاتر امکان پذیر نبود ( 6 ).

در یک مطالعه مسمومیت مزمن 90 روزه در موش صحرایی ، هیچ اثر سم شناسی قابل توجهی در سطح رژیم غذایی ppm 800 مشاهده نشد ( 1 ، 7 ).

استنشاق 4 ساعته LC50 برای استوكلر فنی در خرگوش 5/1 میلی گرم در لیتر بود. سوزش چشم خرگوش قابل توجه بود اما موقتی بود. تحریک پوست شدید در نظر گرفته شد ( 3 ).
اثرات تولید مثل
در یک مطالعه تولید مثل دو نسل ارائه شده توسط مونسانتو ، با موش هایی که دوزهای 0 ، 30.4 ، 74.1 و 324.5 میلی گرم در کیلوگرم در روز (مردان) یا 0 ، 44.9 ، 130.1 و 441.5 میلی گرم در کیلوگرم در روز (زنان) تغذیه می کنند ، میزان تولید مثل NOEL در مردان 30.4 میلی گرم در کیلوگرم در روز و در خانمها 9/44 میلی گرم در کیلوگرم در روز بر اساس کاهش وزن بدن توله سگهای F2b با 74.1 میلی گرم در کیلوگرم در روز برای مردان و 130.1 میلی گرم در کیلوگرم در روز برای زنان بود. NOEL برای اثرات سیستمیک تأسیس نشده است ( 6 ).

در یک مطالعه تولید مثل دو نسل ارائه شده توسط ZENECA ، با موشهایی که از دوزهای 6/1 ، 6 ، 21 و 160 میلی گرم در کیلوگرم در روز تغذیه می کردند ، NOEL تولید مثل 21 میلی گرم در کیلوگرم در روز بود که بر اساس کاهش قابل توجهی در وزن توله سگ در روز شیردهی بود. 21 و افزایش وزن بدن در طول شیردهی با 160 میلی گرم در کیلوگرم در روز ، بالاترین دوز آزمایش شده است. NOEL والدین 21 میلی گرم در کیلوگرم در روز بر اساس کاهش وزن بدن بود ، همراه با کاهش جزئی در مصرف غذا و افزایش قابل توجهی در وزن نسبی اندام با 160 میلی گرم در کیلوگرم در روز ، بالاترین دوز آزمایش شده ( 6 ).
اثرات تراتوژنیک
در یک مطالعه تکاملی ارائه شده توسط مونسانتو ، با موشهایی که دوزهای 0 ، 50 ، 200 و 400 میلی گرم در کیلوگرم در روز تغذیه می کردند ، استوکلر باعث ایجاد سمیت رشد در موشهای صحرایی حداکثر 400 میلی گرم در کیلوگرم در روز نشد ، که بالاترین دوز آزمایش شده است. NOEL مادر 200 میلی گرم در کیلوگرم در روز بر اساس جوش زدن و / یا رنگ آمیزی ناحیه آنوژنیتال ، کاهش میانگین افزایش وزن مادر در طول دوره درمان و میانگین افزایش وزن تنظیم شده در روز حاملگی 20 میلی گرم در کیلوگرم در کیلوگرم / روز بود. روز ، بالاترین دوز آزمایش شده ( 6 ).

در یک مطالعه توسعه ای ارائه شده توسط ZENECA ، با موش هایی که دوزهای 0 ، 40 ، 150 و 600 میلی گرم در کیلوگرم در روز تغذیه می کردند ، NOEL رشد 150 میلی گرم در کیلوگرم در روز بر اساس تجزیه مجدد افزایش یافته ، از دست دادن بعد از کاشت و کاهش میانگین وزن جنین با 600 میلی گرم در کیلوگرم در روز ، بالاترین دوز آزمایش شده. سمیت مادر برای این مطالعه 150 میلی گرم در کیلوگرم در روز بر اساس حیواناتی بود که نزدیک به مرگ ، مشاهدات بالینی قربانی شده و افزایش وزن بدن را با 600 میلی گرم در کیلوگرم در روز کاهش دادند ، بالاترین دوز آزمایش شده ( 6 ).

در یک مطالعه توسعه ای ارائه شده توسط مونسانتو ، با خرگوشهایی که دوزهای 0 ، 15 ، 50 و 190 میلی گرم در کیلوگرم در روز تغذیه می کنند ، (ماده ها) استوکلر باعث ایجاد سمیت رشد در خرگوش های حداکثر 190 میلی گرم در کیلوگرم در روز نمی شود ، بالاترین دوز آزمایش شده سمیت مادران NOEL 50 میلی گرم در کیلوگرم در روز بود که بر اساس کاهش وزن بدن در طی دوز مصرفی با میلی گرم 190 کیلوگرم در روز بود که بالاترین دوز آزمایش شده است ( 6 ).

در یک مطالعه تکاملی ارائه شده توسط ZENECA ، با خرگوشهایی که دوزهای 0 ، 30 ، 100 و 300 میلی گرم در کیلوگرم در روز تغذیه می کردند ، استوکلر باعث مسمومیت مادر یا رشد تا 300 میلی گرم در کیلوگرم در روز نشد ، بالاترین دوز آزمایش شده ( 6 )
اثرات جهش زا
در آزمایش جهش زایی ارائه شده توسط مونسانتو ، استوكلر در آزمایش جهش ژنی CHO / HGPRT ضعیف مثبت و بدون فعال شدن در روش لنفوم موش بود. استوکلر در آزمایش ترمیم آسیب DNA در سلولهای کبدی موش ، آزمایش سالمونلا و دو مورد ( 2 ) در مطالعات انحراف کروموزومی داخل بدن منفی بود ( 6 ).

در آزمایش های جهش زایی که توسط ZENECA انجام شد ، استوتکلر یک واکنش قابل تغییر ، مثبت و جهش زا در یک سویه سالمونلا تیفی موریوم با فعال سازی متابولیک در 100 ug / plate ایجاد کرد. افزایش قابل توجهی در تعداد کلنی های برگشت پذیر در چهار سویه دیگر ایجاد نشد. در آزمایش میکرونوکلئوس ماست در دوزهای آزمایش شده (898 و 1436 میلی گرم در کیلوگرم در مردان ، 1075 و 1719 میلی گرم در کیلوگرم در زنان) ، استوکلر کلاستوژنیک نبود (توانایی ایجاد شکستگی در کروموزوم ها). استوکلر در لنفوسیت های انسانی کشت شده با 50 و 100 میکروگرم در میلی لیتر کلاستوژنیک بود. استوکلر باعث ترمیم ضعیف DNA (اندازه گیری شده توسط UDS) در سلولهای کبدی موش (سلولهای کبدی) مشتق شده از حیوانات در معرض داخل بدن با 2000 میلی گرم در کیلوگرم شد. در یک مطالعه انحراف کروموزوم ساختاری ، استوکلر در دوزهای 1000 و 2000 میلی گرم بر کیلوگرم منجر به کاهش باروری در طی هفته های 2 ، 3 ، و 4 از این مطالعه ، همانطور که با کاهش بروز حاملگی ، کاهش ایمپلنت در هر بار حاملگی ، افزایش از دست دادن قبل از برنامه ریزی و از دست دادن و کاهش زمان کاشت در هر بارداری نشان داده شده است. مرگ و میر داخل رحمی در این مطالعه تحت تأثیر قرار نگرفت. در این مطالعه شواهد مثبتی از جهش زایی در دوزهای متوسط ​​و بالا وجود دارد (6 )
اثرات سرطان زایی
در یک مطالعه مزمن تغذیه / سرطان زایی ارائه شده توسط مونسانتو با موش هایی که دوزهای 0 ، 75 ، 225 و 750 میلی گرم در کیلوگرم در روز داشتند ، اثرات سرطان زایی ذکر شده شامل افزایش سرطان کبد در مردان با دوز بالا ، تومورهای کلی ریه در زنان است. سطح دوز ، کارسینومای ریه ها در زنانی که 75 و 750 میلی گرم در کیلوگرم در روز تغذیه می کنند ، سارکوم هیستوسیتوز رحم در زنان در تمام سطوح دوز و تومورهای خوش خیم تخمدان در زنان با دوز متوسط ​​( 6 ).

در یک مطالعه تغذیه مزمن / سرطان زایی ارائه شده توسط ZENECA ، با موش هایی که دوزهای 0 ، 1.1 ، 11 و 116 میلی گرم در کیلوگرم در روز در مردان و 0 ، 1.4 ، 13 و 135 میلی گرم در کیلوگرم در روز در زنان تغذیه می کنند ، اثرات سرطان زایی شامل افزایش آدنوم ریوی در مردان و زنان در دوز بالا. تومورهای ریوی به عنوان آدنوم یا کارسینومای پارانشیم ریه تأیید شدند و همه از نوع آلوئول بودند. NOEL برای سمیت سیستمیک در زنان 13 میلی گرم در کیلوگرم در روز بود که بر اساس افزایش قابل توجهی در واکوئل های قطبی قدامی در عدسی چشم با 135 میلی گرم در کیلوگرم در روز بود ( 6 ).

در یک مطالعه مزمن تغذیه / سرطان زایی ارائه شده توسط مونسانتو ، با موش هایی که دوزهای 0 ، 22 ، 69 و 250 میلی گرم در کیلوگرم در روز (مردان) یا 0 ، 30 ، 93 و 343 میلی گرم در کیلوگرم در روز (زنان) تغذیه می کنند ، اثرات سرطان زایی که در مردان به میزان 250 میلی گرم در کیلوگرم در روز و در زنان 343 میلی گرم در کیلوگرم در روز ذکر شده است ، شامل سرطان سلولهای کبدی در هر دو جنس و آدنوم سلول فولیکولی تیروئید در مردان است. آدنوم پاپیلاری بینی در موشهای صحرایی نر با mg / kg 69 در روز و بالاتر و در زنان با mg / kg 93 در روز مشاهده شد. NOEL برای اثرات مزمن ایجاد نشده است ( 6 ).

در یک مطالعه مکرر تغذیه / سرطان زایی مزمن ارائه شده توسط مونسانتو ، در موشهایی که دوزهای 0 ، 2 ، 10 و 50 میلی گرم در کیلوگرم در روز داشتند ، اثرات سرطان زایی ذکر شده با 50 میلی گرم در کیلوگرم در روز ، بالاترین دوز آزمایش شده ، شامل گره های نئوپلاستیک کبد ، آدنوم فولیکولی / سیستادنوم تیروئید و ادم پاپیلاری مخاط بینی / توربین در حیوانات با دوز بالا. NOEL برای اثرات مزمن 10 میلی گرم در کیلوگرم در روز بر اساس کاهش وزن بدن و افزایش وزن بدن در هر دو جنس ، سطح کلسترول بالا در مردان ، افزایش وزن مطلق و نسبی کلیه و کبد در مردان و افزایش وزن بیضه در 50 میلی گرم در روز بود. کیلوگرم در روز ، بالاترین دوز آزمایش شده ( 6 ).

در یک مطالعه 2 ساله تغذیه مزمن / سرطان زایی ارائه شده توسط ZENECA با موش های دارای دوزهای 0 ، 0.8 ، 7.9 و 79.6 میلی گرم در کیلوگرم در روز ، اثرات سرطان زایی ذکر شده در 79.6 میلی گرم در کیلوگرم در روز ، بالاترین دوز آزمایش شده ، شامل یک افزایش قابل توجه آدنوم اپیتلیال بینی و آدنوم سلول فولیکولی تیروئید در هر دو جنس با 6/79 میلی گرم در کیلوگرم در روز. همچنین ، در آن دوز ، سرطان بینی در دو نر و یک موش ماده با این دوز وجود داشت. تومورهای نادر به صورت کندرومای خوش خیم استخوان ران و تومور سلول پایه معده نیز 6/79 میلی گرم در کیلوگرم در روز مشاهده شد. NOEL سیستمیک بر اساس کاهش افزایش وزن بدن ، کاهش کارایی غذا ، افزایش نسبت عضو به بدن ، افزایش GGT پلاسما و کلسترول با 6/79 میلی گرم در کیلوگرم در روز ، 9/7 میلی گرم در کیلوگرم در روز بود که بالاترین دوز آزمایش شده است ( 6 ).

بر اساس داده های فوق ، EPA استوكلر را به عنوان "ماده سرطان زای احتمالی انسان" طبقه بندی كرده است ( 6 ).
سمیت اعضای بدن
در یک مطالعه تغذیه 1 ساله ارائه شده توسط مونسانتو ، با سگهایی که دوزهای 0 ، 4 ، 12 و 40 میلی گرم در کیلوگرم در روز تغذیه می کردند ، میزان NOEL 12 میلی گرم در کیلوگرم در روز بود که بر اساس کاهش وزن بدن در مردان ، کاهش ترمینال وزن بدن در خانمها ، آتروفی بیضه همراه با کاهش وزن مطلق و نسبی بیضه ، افزایش وزن نسبی کبد در مردان و زنان و تغییرات شیمیایی بالینی با 40 میلی گرم در کیلوگرم در روز ، بالاترین دوز آزمایش شده ( 6 ).

در یک مطالعه تغذیه ای 1 ساله توسط ZENECA ، با سگهایی که دوزهای 0 ، 2 ، 10 و 50 میلی گرم در کیلوگرم در روز تغذیه می کردند ، NOEL 2 میلی گرم در کیلوگرم در روز بر اساس افزایش ترشح بزاق ، اورنیتین کاربامیل ترانسفراز و تری گلیسیرید بود. مقادیر همراه با کاهش سطح گلوکز خون و سطح گلیکوژن کبد با 10 میلی گرم در کیلوگرم در روز. نفریت بینابینی ، تخریب لوله ای بیضه ها و هایپوسپرمی گزارش شده است ( 6 ).
سرنوشت در انسان و حیوانات
هیچ اطلاعاتی یافت نشد
اثرات اکولوژیکی
اثرات بر روی پرندگان
LC50 رژیم غذایی هشت روزه در اردکهای اردک کوهی و بلدرچین گیاه بوبیت از 5620 ppm بیشتر بود ( 2 ).
اثرات بر موجودات آبزی
LC50 96 ساعته در ماهی قزل آلای رنگین کمان در معرض استئوکلر فنی 0.45 میلی گرم در لیتر و 1.30 میلی گرم در لیتر در ماهی آفتاب آبی بود. EC50 48 ساعته در دافنیا مگنا 16.00 میلی گرم در لیتر بود ( 2 ).
تأثیر بر سایر حیوانات (گونه های غیر هدف)
استوکلر برای زنبورهای عسل نسبتاً سمی در نظر گرفته می شود ( 3 ).
سرنوشت محیط زیست
تجزیه مواد شیمیایی در خاک و آبهای زیرزمینی
استوکلر توسط کلوئیدهای خاک و لیچ جذب می شود. رطوبت کم خاک تأثیر کمی بر کارایی دارد. روش اصلی تخریب تجزیه میکروبی است. میانگین ماندگاری استوکلر در نرخ های توصیه شده 8 تا 12 هفته است ، اما ممکن است بسته به نوع خاک و شرایط آب و هوایی متفاوت باشد. این ماده در خاکهای مواد آلی سنگین یا زیاد بسیار فعال است ( 2 ، 4 ).
تجزیه مواد شیمیایی در آبهای سطحی
هیچ اطلاعاتی یافت نشد
تجزیه مواد شیمیایی در پوشش گیاهی
استوکلر عمدتا توسط جوانه زدن شاخه های گیاه و در مرحله دوم توسط ریشه جذب می شود. در کل گیاه جابجا می شود و غلظت بیشتری در قسمت های رویشی دارد تا در قسمت های تولید مثل. به نظر می رسد استوکلر باعث مهار سنتز پروتئین در گیاهان حساس می شود ( 2 ، 4 ).
ویژگی های فیزیکی و راهنماها
استوکلر فنی یک مایع روغنی در دمای اتاق ، رنگ کهربای روشن تا بنفش است. این ماده برای فولاد ملایم کمی خورنده محسوب می شود و نباید از آن در مخازن استیل ملایم یا با شیلنگ یا لوله های پی وی سی یا لاستیک استفاده شود ( 2 ، 4 ، 5 ، 7 ). اگرچه استوکلر در دما و فشارهای نرمال پایدار است ، محصولات تجزیه حرارتی ممکن است شامل اکسیدهای سمی نیتروژن و کربن و بخارات سمی و خورنده کلریدها باشد ( 5 ).
دستورالعمل های قرار گرفتن در معرض:

نول:
2.0 میلی گرم در کیلوگرم در روز ( 6 )

RfD:
0.02 میلی گرم در کیلوگرم در روز ( 6 )

مشخصات فیزیکی:

CAS #:
34256-82-1 ( 3 ، 5 )

نام شیمیایی:
2-کلرو-N- (اتوکسی متیل) -N- (2-اتیل-6-متیل فنیل) استامید ( 2 )

کلاس شیمیایی / استفاده:
ترکیب استامید به عنوان علف کش انتخابی گنجانیده شده و قبل از ظهور استفاده می شود ( 2 ، 3 ، 4 )

وزن مخصوص:
1.100 در 30 درجه سانتیگراد ، 1.136 در 20 درجه سانتیگراد ( 2 ، 5 )

حلالیت در آب:
223 ppm در آب در 25 درجه سانتیگراد (2 ، 4 ، 5) ؛ 23 میلی گرم در لیتر در 25 درجه سانتیگراد ( 3 )

حلالیت در حلالهای دیگر:
محلول در الکل ، استون ، تولوئن و تتراکلرید ( 2 )

نقطه ذوب:
کمتر از 0 درجه سانتیگراد ( 2 ، 7 )

نقطه اشتعال:
بیش از 100 درجه سانتیگراد (فنجان بسته) ( 2 )

فشار بخار:
3.4 10 10 تا منفی 8 در 25 درجه سانتیگراد ( 2 )

منبع : pmep.cce.cornell.edu